۱۱۶ – ساعتی تفکر ۱۹ ” اصلاح زندگی با اصلاح باورها”

     باورها هدایت کننده ما در زندگی می باشند بطوری که دیتاها و اطلاعات منجر به شکل گیری باور و باور منجر به ایجاد نگرش و نگرش منجر به ایجاد رفتار ها می شوند و رفتارها سرنوشت ما را می سازند.

کودکی از مسئول سیرکی پرسید:

چرا فیل به این بزرگی را با طنابی به این کوچکی و ضعیفی بسته‌اید؟ فیل می‌تواند با یک حرکت به راحتی خودش را آزاد کند و خیلی خطرناک است!

پاسخ شنید که:
این فیل چنین کاری نمی‌تواند بکند. چون این فیل با این طناب ضعیف بسته نشده است، بلکه با یک تصور خیلی قوی در ذهنش بسته شده است.
کودک پرسید چطور چنین چیزی امکان دارد؟
صاحب فیل گفت: وقتی که این فیل بچه بود مدتی آن را با یک طناب بسیار محکم بستیم. تلاش زیاد فیل برای رهایی‌اش هیچ اثری نداشت، و از آن موقع دیگر تلاشی برای آزادی نکرده است.
لذا فیل به این باور رسیده است که دیگر نمی‌تواند این کار را بکند!

بعضا هر کدام از ما، با نوعی از باورهای فکری و ذهنی غلط بسته شده‌ایم که مانع حرکت ما می‌شود.

حال ببینیم باورها چگونه تشکیل می شوند.سه تا منابع اصلی تشکیل باور ها عبارتند از ۱- عقل ۲- تجربه ۳- وحی و اطلاعات رسیده از جانب پیامبران الهی و ائمه معصومین علیه السلام.

۱- عقل : انسان توسط قوه عاقله گاهی به برخی باورها می رسد مثلا ” هر چیزی ارزش بکبار امتحان را دارد” این باور مخرب باعث اعتیاد بسیاری از عزیزان معتاد شده است یا اینکه اگر با استناد به این باور دست به برق بزنیم مسلما آخرین بارمان خواهد بود پس این باور باوراشتباهی است لذا عقل نمی تواند منبع مورد اعتمادی جهت انتخاب باورها باشد.

۲- تجربه : بر اساس تجربه نیز گاهی انسان به باورهایی می رسد که نمی تواند مورد استناد قرار گیرد بطور مثال در تجربه ای دانشمندان گروهی موش را داخل ظرف آبی وارد کردند که آنها مجبور بودند برای زنده ماندن شنا کنند .موشها توانستند ۱۷ دقیقه زنده بمانند و بعد از آن همگی خفه شدند و مردند.پس ما براساس تجربه باید باور کنیم موشها در آب فقط ۱۷ دقیقه زنده می مانند گروهی دیگر از موشها را در آب می اندازند ولی در دقیقه ۱۵ همگی را زنده از آب خارج می کنند و پس از ساعتی مجددا همان موشها را در آب می اندازند.حال تصور می کنید چند دقیقه زنده ماندند؟ موشها ۲۶ ساعت داخل آب شنا کرده و زنده ماندند .چرا؟ زیرا در دقیقه ۱۵ که نجات یافتند به این باور رسیده بودند که یکی آنها را نجات خواهد داد.این آزمایش دو چیز را نشان می دهد ۱- به تجربیات نمی توان اعتماد کرد و با مردن سر ۱۷ دقیقه موشها باور کرد که موش فقط ۱۷ دقیقه در آب زنده می ماند ۲- امکان تغییر باورها کاملا وجود دارد و با آموزش افراد می تواند باورهای غلط را اصلاح نمود چنانکه در مورد موشها ، باور ناامیدی را به امید تبدیل و آنها را وادار به تلاش جهت زنده ماندن نمود.

۳-باورهای رسیده از جانب خداوند: اینگونه باورها هرگز خطا نمی کنند و توسط پیامبران الهی در غالب وحی و کتب آسمانی و فرمایشات ائمه معصومین به بشر ارائه شده است که مهمترین آنها را می توان در قرآن مجید  مشاهده نمود که در ذیل به برخی از فرمایشات گوهربار آن اشاره می شود.

۱-باور اول– دلیل وقوع حوادث یا حکمت و یا رحمت خداوند است : با عنایت به آیات شریفه قرآن مجید که می فرماید “و عسی ان تکره شیء و هو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیء و هو شر لکم”یعنی چه بسا از چیزی کراهت دارید در حالی که خیر شما در آن است . چه بسا چیزی را دوست دارید در حالی که برای شما شر بوده و ضرر دارد. باور این آیه غوغا می کند زیرا شخص باور دارنده آن دیگر در زندگی نقمت و بلایی را متصور نمی شود چرا که حوادث برای او یا جنبه حکمت و خواست مدبرانه خداوند محسوب می شوند و یا رحمت او که هر دو شقه برای خیر و صلاح اوست.

یک مثال : اصل ۹۰ به ۱۰ چیست؟ این اصل می‌گوید،۱۰ درصد زندگی خارج از کنترل، ولی ۹۰ درصد آن تحت کنترل ماست و خوب یا بد بودن آن به عکس العمل ما مربوط می‌شود. تأخیر ساعت پرواز هواپیما، خراب شدن ماشین یا فوت یکی از نزدیکان مان دست ما نیست، ما روی این ۱۰ درصد کنترلی نداریم ولی ۹۰ درصد باقی متفاوت است! نگذارید مردم روی زندگی شما تأثیر منفی بگذارند، هر عکس العملی می‌تواند بدترین شرایط را به بهترین شرایط تبدیل کند.

سناریوی ۱- سر میز صبحانه نشسته‌اید که یکدفعه دست دختر کوچکتان به لیوان چای می‌خورد و محتویات آن روی لباس شما می‌ریزد. چیزی که اتفاق افتاده ابداً تحت کنترل شما نبوده است.

اما کاری که شما بعد از افتادن این اتفاق می‌کنید همه چیز را مشخص می‌کند؛ شما عصبانی می‌شوید و سر دخترتان داد می‌زنید. او شروع به گریه کردن می‌کند. حالا با خشم، همسرتان را به خاطر گذاشتن لیوان چای روی لبه میز دعوا می‌کنید و با عجله می‌روید بالا و لباستان را عوض می‌کنید و بر می‌گردید پایین. اما می‌بینید دخترتان به خاطر گریه کردن نتوانسته صبحانه‌اش را تمام کند و برای مدرسه رفتن آماده شود. سرویس دخترتان می‌رود! همسرتان باید سریع برود سر کار، شما ماشین را بر می‌دارید تا دخترتان را به مدرسه برسانید. چون عجله دارید جایی که باید با سرعت ۶۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنید با سرعت ۹۰ کیلومتر رانندگی می‌کنید. شما بعد از هدر دادن ۳۵ هزار تومان برای جریمه سرعت غیرمجاز با ۱۵ دقیقه تأخیر به مدرسه می‌رسید.

دخترتان با عجله بدون خداحافظی به طرف در می‌دود. شما نیز با نیم ساعت تأخیر به محل کارتان می‌رسید، اما می‌بینید کیفتان را فراموش کرده‌اید! روز شما خراب می‌شود و همینطور خراب‌تر. بالاخره با خستگی بر می‌گردید خانه و بدیهی است که جو خانه مثل هر روز نیست و همسر و دخترتان از شما دلخور هستند و هرسه شما روز بدی داشته‌اید. چرا؟ به خاطر عکس العمل شما هنگام صبحانه خوردن. چرا شما روز افتضاحی داشتید؟ الف- تقصیر چای بود؟ ب -تقصیر دخترتان بود؟ پ- تقصیر پلیس بود؟ ت- تقصیر خودتان بود؟ جواب قطعاً «ت» است. ریختن چای تقصیر شما نبود اما عکس العمل شما به ریختن چای تنها در همان ۵ ثانیه، روز شما را خراب کرد. حالا ببینید این روز می‌توانست چگونه باشد؛

سناریوی دوم – چای روی لباس شما می‌ریزد. دخترتان خیلی ناراحت می‌شود. شما می‌گویید «عیبی ندارد عزیزم، دفعه بعد حواست را بیشتر جمع کن.» حوله را از روی صندلی بر می‌دارید و سریع می‌روید بالا، پیراهن دیگری می‌پوشید و کیفتان را بر می‌دارید و سریع می‌آیید پایین، در همین لحظه دخترتان را از پنجره می‌بینید که سوار سرویس شد و برای شما دست تکان داد. شما ۵ دقیقه زودتر به کارتان می‌رسید، به همکارانتان سلام می‌کنید و با نشاط و انرژی روی کارتان تمرکز می‌کنید. دو سناریوی مختلف، شروع‌های یکسان، پایان‌های خیلی متفاوت! چرا؟ به خاطر عکس العمل شما که متاثر از باورهای شماست!

لذا حتما اجازه ندهید اتفاق‌های مختلف، روز و زندگی شما را مختل کند چون هر عکس العمل اشتباه می‌تواند ضرر زیادی به همراه داشته باشد.حال مجددا آیه زیبا و پرمحتوای بالا را قرائت و با هم در آن اندیشه میکنیم تا آن را با عمق جان باور کنیم.

۲-باور دوم –آیۀ زیبای ” و لنبلونکم به شیء من الخوف و جوع و نقص من الاموال و الانفس و ثمرات و بشر الصابرون الذین اذا اصابتهم المصیبه قالوا انا لله و انا الیه راجعون  اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمه و اولئک هم مفلحون” و هر آینه شما را امتحان می کنیم به چبزهایی نظیر ترس و گرسنگی و نقص اموال و نفوس(مرگ عزیزان) و فرزندان و بشارت بده صابران را ، آنانی که هرگاه مصیبتی می بینند می گویند انا لله و انا الیه راجعون  بر ایشان است صلوات و رحمتاز نزد پروردگارشان و هم ایشانند رستگاران.

بر اساس این باور زیبا ، ما در همه حال بایستی در برابر اتفاقات و حوادث و مواردی که در زندگی برایمان اتفاق افتاده و می افتند با این باور که خداوند ناظر زندگی ماست و این گونه حوادث یک امتحان الهی است که جهت ارتقاء معنوی ما حادث شده و خیر و صلاح ما را می خواهد ، ضمن اعتماد به خداوند متعال ، با طیب خاطر پذیرای آنها باشیم و بگوییم پسندیم آنچه را جانان پسندد.

۳-باور سوم – آیه زیبای ” و من یعمل مثقال ذره خیرا یره و من یعمل مثقال ذره شرا یره “ یعنی هرکس مثال ذره ای خیر یا شر انجام دهد سزای عمل خویش را در غابب پاداش یا جزا خواهد دید .

ماجراهایی نظیر ماجرای بیمارستان رضوی ، ماجرای کمیته محرومین شرکت کابل خودرو سبزوار و ماجرای دفترچه بیمه تامین اجتماعی که در مقالات قبلی عرض شدند نمونه هایی از این باور زیبا و حتمی است که توصیه می شود دوستان عزیز آنها را مطالعه بفرمایند و چه بسا موارد متعددی نیز برای خودتان اتفاق افتاده باشد که بسیار خوشحال خواهم شد اگر جهت استحکام باورهای بینندگان این سایت آنها را مرقوم بفرمایید.

۴- باور چهارم –دلیل اتفاقات : همچنانکه در مقالات قبل عرض کردم زندگی سینوسی است ، یک روز به مراد ما و روزی دیگر ممکن است به مراد ما نباشد مهم این است رشتۀ ارتباط و ایمان ما به خداوند متعال قطع نشود که ناامیدی از عنایت خداوند متعال از بزرگترین گناهان است و هیچگاه علت حوادث را شانسی و اتفاقی ندانیم بلکه به قول فرمایش یکی از بزرگان ، آنها را معلول حداقل سه علت بدانیم : یک-انعکاس اعمال گذشتۀ خودمان  . دو- امتحان الهی برای قیاس صبر و تحمل ایمانی ما .سه-ارتقاء ایمانی .

۵-باور پنجم – وظیفۀ ما در برابر اماناتی که خداوند متعال به ما داده از جمله بدن سالم ، حفظ آن از گزند بیماریها و حوادث توسط اقدامات پیشگیرانه قبل از بیماری و اقدامات درمانی پس از حادثه و بیمار شدن است .حال اگر بهبودی حاصل شد الحمدلله و اگر علارغم تلاش ما نتیجه ای حاصل نشد باز هم الحمدلله چرا که “العبد یدبر و الله یقدر” بنده ها تدبیر می کنند و خداوند تقدیر می کند آنچه را خیر و صلاح بنده در آن است .

۶-باور ششم – باور غلط ” انجام عبادت برای عبادت ” :

چند روز قبل در منزل چون دستم بند بود از یکی از بستگان تقاضایی کردم  اما او بدون توجه به نیاز من مشغول خواندن قرآن بود که ناگهان این مطلب به ذهنم آمد که ما بعضا به دلیل و حکمت واقعی اعمال فکر نمی کنیم و اعمال را برای اعمال انجام می دهیم یعنی بطور مثال نماز می خوانیم که نماز خوانده باشیم و قرآن می خوانیم که قرآن خوانده باشیم و دعا می خوانیم که دعا خوانده باشیم . …. در صورتی که با توجه به مقاله درخت سعادت هدف اصلی ما از انجام این اعمال ، انسان الهی شدن یعنی به یاد خداوند بودن و رعایت تقوای الهی و طی مراحل سعادت است پس هرگاه مشغول قرائت قرآن بودیم و کسی از ما کمک خواست باید قرآن را کنار گذاشته و به کمک او بشتابیم به بیانی دیگر باید به هدف بیندیشیم نه به وسیله.

۷-باور هفتم- ” باور دوازده مرحله درخت سعادت ” :

۱- باور کنیم که سعادت واقعی در دنیا و آخرت در کسب رضایت خداوند متعال است ،

۲- باور کنیم که کسب  رضایت خداوند با شکر نعمتهای او حاصل می شود ،

۳- باور کنیم که شکر نعمتهای خداوند در انجام عمل است نه به لق لق زبان ،

۴- باور کنیم که شرط قبولی انجام عمل  نزد خداوند متعال است مودبانه بودن عمل است ،

۵- باور کنیم که مودبانه بودن عمل در صورتی حاصل می شود که متواضع باشیم یعنی در قلبمان مودب باشیم ،

۶- باور کنیم که متواضع بودن تنها با دوست داشتن خداوند متعال و به طبع او دیگر مخلوقات او حاصل می شود ،

۷- باور کنیم که بستر و شرط دوست داشتن ، داشتن معرفت و شناخت خداوند متعال است ،

۸- باور کنیم که بستر و شرط معرفت و شناخت ، عنایت و توجه خداوند به ما است ،

۹- باور کنیم که بستر و شرط عنایت و توجه خداوند به ما ، در انجام توسل و زاری به درگاه اوست ،

۱۰-باور کنیم که بستر و شرط قبولی توسل ما به درگاه او ، سنخیت و شبیه بودن ما با صفات مطلوب اوست ،

۱۱-باور کنیم که بستر و شرط سنخیت و شبیه بودن ما با صفات مطلوب او ، در رعایت تقوای الهی است ،

۱۲-باور کنیم که بستر و شرط رعایت تقوای الهی  ، تذکر آن به آن یاد خداوند متعال در حین انجام فروعات دهگانه و قرائت قرآن و ادعیه رسیده از جانب حضرات معصومین علیهم السلام است  

با احترام  و آرزوی سلامت و بهروزی عزیزان

-حسن زاده ۰۹۱۵۱۱۵۲۱۴۵